نمی شد باورم اما تورا دیدم
شبانگه
لحظه ای تک لحظه ای در خواب
نگاه گرم و گیرایت مر ا با مهربانی در بغل بگرفت
و دست مهربانت دستهایم را به آرامی نوازش کرد
طنین گامهایت دلفریبانه
مرا در روز گار دلخوشی گم کرد
نمی شد باورم اما تورا دیدم
که آهسته در گوش من خسته ازین دنیا سرود وصل می خواندی
واز عشق زمینی
ِِِعشق انسانی به انسانی ِ
سخنها بر زبان راندی
نمی شد باورم اما تو را دیدم
شبانگه
لحظه ای تک لحظه ای در خواب