نماز! عجیب واژه ایست.
براستی کسانیکه پیشانیشان خنکای تربت کربلا را حس نکرده است. چیزی دارند؟
براستی کسانیکه تا بحال یکبار بر زبان نیاورده اند: الحمد و لله رب العالمین. از زندگی چیزی فهمیده اند؟
ادعا نمی کنم ولی
نماز شیرین تر از عسل!
چه شبهایی که بی تاب و پریشان
سخنهایت ز ذهن من گذر کرد
غبار آه من آهسته و سرد
بروی شیشه دل خانه سر کرد
تهران/۲۶/تیر/۱۳۸۵
چه سبز بود حضورت به آخرین دیدار
نسیم بوی خوشت مست کرده هر هشیار
کجا روم که صدایی زصحبتت شنوم؟
بیا که رفته ازین دل دگر توان و قرار
ناحیه نور/۲۲/تیر/۱۳۸۵